Η Αλχημεία της Αγάπης
Ως ανθρώπινα όντα, θεωρούμε ότι είμαστε ένα σώμα με νου και δεν συνειδητοποιούμε ότι η αληθινή μας φύση είναι πολύ περισσότερο από αυτά. Πιστεύουμε ότι είμαστε ξεχωριστοί και διαφορετικοί από τους γύρω μας και καθοδηγούμενοι από το εγώ είναι πιθανόν να ζούμε εντελώς ιδιοτελείς ζωές. Μια τέτοια διαπίστωση, όμως, μας δημιουργεί ταραχή και δεν μπορούμε να βρούμε γαλήνη και ηρεμία. Πώς, λοιπόν, μπορούμε να φτάσουμε σε μια κατάσταση όπου η γαλήνη και η αγάπη να γίνουν ο ακρογωνιαίος λίθος της ζωής μας;
Όλα ξεκινούν, είπε ο πνευματικός Διδάσκαλος, όταν γνωρίσουμε ότι εξακολουθούμε να υπάρχουμε και πέρα από το επίπεδο των φυσικών μας αισθήσεων. Όταν μέσω του διαλογισμού συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ψυχή, κομμάτι του Θεού, τότε θα αντιληφθούμε και τη σύνδεση και την ενότητά μας με τη Θεϊκή Δημιουργία. Όταν συνδεόμαστε με την αγάπη και το Φως του Θεού κατά τον διαλογισμό, βιώνουμε την ισχυρή αλχημεία της αγάπης. Αφυπνιζόμαστε ως προς το γεγονός ότι όλοι είμαστε ένα και αυτό μας ωθεί να υπηρετούμε ο ένας τον άλλον με αγάπη. Από εγωιστές γινόμαστε ανιδιοτελείς, αντί της βίας εφαρμόζουμε τη μη βιαιότητα, αντί μιας ανεξάρτητης ζωής ζούμε μια ζωή ενότητας. Κάθε μίσος εξαφανίζεται καθώς ανοίγουμε τις καρδιές μας προς όλους.
Όταν η αγάπη του Θεού πλημμυρίζει την ύπαρξή μας, γινόμαστε το μέσο για να διαδοθεί το γλυκό της άρωμα όπου κι αν πάμε. Η αγάπη του Θεού μάς μεταμορφώνει και αρχίζουμε να ζούμε με τον τρόπο που επιθυμεί ο Θεός. Ο Θεός έφτιαξε αυτήν τη Δημιουργία από αγάπη, η αγάπη αυτή δίνει νόημα στη ζωή μας και μέσω της αγάπης μπορούμε να επιστρέψουμε στον Θεό.
