Εστιάζοντας στον Θεό
Ο διαλογισμός απαιτεί να ακινητοποιήσουμε το σώμα και τον νου μας. Ωστόσο, μόλις κλείνουμε τα μάτια μας για διαλογισμό, βομβαρδιζόμαστε από μία ασταμάτητη σειρά σκέψεων. Αυτές οι σκέψεις προέρχονται από τον νου και μας αποσπούν από το σημαντικό αυτό έργο που έχουμε μπροστά μας. Όταν ενδίδουμε στις σκέψεις μας, αντί να διαλογιζόμαστε, απλά σκεπτόμαστε κι αυτό μας καθηλώνει. Πώς, λοιπόν, μπορούμε να παραμείνουμε εστιασμένοι στους Εσωτερικούς θησαυρούς στους διαλογισμούς μας;
Χρησιμοποιώντας μια χαρακτηριστική ιστορία, ο πνευματικός Διδάσκαλος εξήγησε πως χρειάζεται να αποφασίσουμε να παραμένουμε εστιασμένοι και σταθεροί στους διαλογισμούς μας. Ακριβώς όπως ένας βράχος που βρίσκεται στη θάλασσα, παραμένει ακίνητος παρ’ όλα τα δυνατά κύματα που δέχεται, τις τρικυμίες και τις εποχές που αλλάζουν γύρω του, έτσι κι εμείς χρειάζεται ν’ αποφασίσουμε να παραμένουμε ανενόχλητοι και ακίνητοι μπροστά στις μυριάδες σκέψεις που μας πλημμυρίζουν. Για να το κάνουμε αυτό, αποσύρουμε τη σκέψη μας από τον κόσμο γύρω μας και εστιαζόμαστε ολοκληρωτικά και αποκλειστικά στον Θεό, επαναλαμβάνοντας νοερά το όνομα του Θεού. Αυτό αποτρέπει τον νου να μας στέλνει σκέψεις και αντίθετα μας κρατάει συγκεντρωμένους στον Θεό. Καθώς διατηρούμε την Εσωτερική μας εστίαση, η προσοχή μας συγκεντρώνεται στην πύλη των Εσωτερικών περιοχών και τότε η ψυχή αρχίζει το πνευματικό της ταξίδι, για να βιώσει Περιοχές χαράς, ειρήνης, ηρεμίας και ευδαιμονίας.
Όλοι οι θησαυροί είναι μέσα μας. Όλοι έχουμε πρόσβαση και μπορούμε να πάρουμε μέρος σ’ αυτούς τους θησαυρούς, είναι απλά θέμα τού πού συγκεντρώνουμε την προσοχή μας. Όταν αποφασίσουμε να συγκεντρωνόμαστε στον Θεό και αυτό το κάνουμε με την προσοχή μας μόνο σ’ αυτό, είναι βέβαιο πως θα έχουμε γρήγορη πρόοδο στο ταξίδι της επιστροφής μας στον Θεό.
