Μάθετε να ζείτε και αφήστε και τους άλλους να ζουν.
Σήμερα, ο Διδάσκαλος Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ μίλησε για το πώς μπορούμε να παραμένουμε ήρεμοι, ευτυχισμένοι και χαρούμενοι ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες. Στην καθημερινή μας ζωή συναναστρεφόμαστε με πολλά άτομα και συχνά λόγω διαφορετικών απόψεων αυτές οι επαφές μπορεί να εξελιχθούν σε διαφωνίες ή παρεξηγήσεις που μας επηρεάζουν αρνητικά, προκαλώντας θυμό και αναστάτωση στη ζωή μας. Όταν έχουμε τέτοιες επαφές που μας προκαλούν άγχος, είναι εύκολο να κατηγορούμε τους άλλους και να πιστεύουμε ότι αυτοί φταίνε για τις δυσκολίες και το άγχος μας. Όμως, όταν κοιτάξουμε προσεκτικά τη ζωή μας, βλέπουμε ότι δεν φταίνε οι άλλοι για τις δικές μας δυσκολίες, αλλά μάλλον τις προκαλούμε εμείς οι ίδιοι. Δεν μας εμποδίζουν οι άλλοι από το να βιώνουμε χαρά στη ζωή μας, αλλά αυτό είναι κάτι που εξαρτάται από εμάς τους ίδιους. Ο θυμός και η απογοήτευση που αισθανόμαστε προέρχεται από μέσα μας και βγαίνει στην επιφάνεια όταν οι επαφές μας με τους άλλους δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας.
Ο πνευματικός Διδάσκαλος, ανέφερε ότι η λύση αυτού του προβλήματος είναι να αποκτήσουμε σωστή κατανόηση και να επικεντρωνόμαστε στις δικές μας πράξεις και ανεπάρκειες παρά να βρίσκουμε λάθη στους άλλους. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχουν ούτε δύο άνθρωποι στον κόσμο που να είναι ίδιοι. Λόγω διαφορετικού υπόβαθρου και ανατροφής θα υπάρξουν οπωσδήποτε διαφορές και ανάλογα με τις περιστάσεις η άποψη του ενός ή του άλλου μπορεί να είναι ή να μην είναι σωστή. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να φτάσει κανείς σε έναν προορισμό και ο καθένας μπορεί να διαλέξει το μονοπάτι που του ταιριάζει. Έτσι, με ένα πνεύμα κατανόησης, θα πρέπει να ζούμε και να αφήνουμε τους άλλους να ζουν κι αυτοί. Πρέπει να επικεντρωνόμαστε στις δικές μας ανεπάρκειες και στο πώς να βελτιωθούμε εμείς οι ίδιοι. Είμαστε όλοι εδώ για να γνωρίσουμε τον Θεό και, ακριβώς όπως οι παρωπίδες στις ιπποδρομίες βοηθούν τα άλογα να παραμείνουν συγκεντρωμένα στον στόχο τους, έτσι κι εμείς πρέπει να βάλουμε παρωπίδες και να συγκεντρωθούμε στη δική μας πρόοδο και να μην αποτελεί εμπόδιο η τάση που έχουμε να ανακατευόμαστε στις υποθέσεις των άλλων.
