Ένας τόπος γεμάτος Αγάπη
Ως άνθρωποι έχουμε βασικές ανάγκες για επιβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τροφή για να θρέφουμε το σώμα μας, ρούχα για να καλύπτουμε το σώμα μας, στέγη πάνω από το κεφάλι μας και προφύλαξη για να είμαστε ασφαλείς από κάθε κακό. Από όλες τις ανάγκες, η πιο σημαντική, όμως, είναι η ανάγκη μας για αγάπη. Κάθε άνθρωπος επιδιώκει να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Μέσα από τα διάφορα στάδια της ζωής, από τη γέννηση έως την ενηλικίωση, αναζητούμε την αγάπη των γονιών, των αδερφών, των φίλων, των συζύγων, των παιδιών, των συναδέλφων και πολλών άλλων. Ζούμε τη ζωή μας αναζητώντας αγάπη στον εξωτερικό κόσμο. Ωστόσο, κάποια στιγμή στη ζωή μας, συνειδητοποιούμε ότι όλες οι αγάπες αυτού του κόσμου είναι φευγαλέες. Σβήνουν με τον χρόνο ή την απόσταση ή όταν μας χωρίζει ο θάνατος. Η χαμένη αγάπη μάς φέρνει πόνο και θλίψη και μας κάνει να αναρωτιόμαστε: Υπάρχει αγάπη που να είναι αιώνια;
Οι άγιοι λένε ναι, υπάρχει. Είναι η αγάπη που βρίσκουμε, όταν συνδεόμαστε με τον Θεό, τον Ωκεανό όλης της αγάπης. Η αγάπη του Θεού μας γεμίζει με διαρκή χαρά και ειρήνη. Όταν βιώνουμε τη θεϊκή αγάπη, βιώνουμε την εγγύτητά μας με τον Θεό και εισερχόμαστε σε έναν τόπο γεμάτο φως και ομορφιά, που μας μεταμορφώνει. Είναι ο παράδεισος που όλοι αναζητούμε εδώ στη γη. Αλλά πού μπορούμε να βρούμε έναν τέτοιο παράδεισο;
Αυτός ο παράδεισος υπάρχει μέσα μας, είπε ο πνευματικός Διδάσκαλος, καθώς ο Θεός κατοικεί μέσα μας, και ο τρόπος για να βιώσουμε τον Θεό είναι να αποσύρουμε την προσοχή μας από τον εξωτερικό κόσμο και να την εστιάσουμε στις Εσωτερικές πνευματικές περιοχές. Μέσω του διαλογισμού, μπορούμε όλοι να φθάσουμε στον τόπο της αγάπης που αναζητούμε.
