Δεν είμαστε μόνοι. Ο Θεός είναι εδώ.
Κάποια στιγμή στη ζωή μας, νιώθουμε το αίσθημα της μοναξιάς. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων, διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει κάποιος να μας συνδράμει και απελπιζόμαστε, υποκύπτοντας στην ανησυχία και το άγχος. Αβοήθητοι, αναζητούμε μια άγκυρα για να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τις καταιγίδες της ζωής.
Στη σημερινή του ομιλία στο Lisle του Ιλινόις, ο πνευματικός Διδάσκαλος είπε ότι οι γραφές όλων των θρησκειών αναφέρουν πως ο Θεός είναι πάντα μαζί μας και μας στηρίζει. Όμως παρόλο που μπορούμε πάντα να στραφούμε στον Θεό, εμείς νιώθουμε μόνοι. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή έχουμε συνηθίσει να ζούμε στο επίπεδο των φυσικών μας αισθήσεων. Ο πνευματικός Διδάσκαλος εξήγησε ότι τα φυσικά μας μάτια βλέπουν μόνο ό,τι είναι φτιαγμένο από ύλη. Και ακόμα τα αυτιά μας ακούνε μόνο μια συγκεκριμένη ζώνη συχνοτήτων, που είναι συχνότητες αυτού του κόσμου. Έτσι βλέπουμε ότι όλες μας οι αισθήσεις είναι περιορισμένες.
Ο Θεός, όμως, είναι «Πανσυνειδητότητα». Ο Θεός είναι πνεύμα και δεν μπορούμε να Τον βιώσουμε με τα σωματικά μας αισθητήρια όργανα. Για να βιώσουμε τον Θεό, πρέπει να ακολουθήσουμε τα βήματα των αγίων και των πνευματικών Διδασκάλων που έρχονται ανά τους αιώνες και που βρήκαν τον Θεό μέσα στη σιωπή. Έτσι και εμείς, όταν αποσυρόμαστε από τη φλυαρία του εξωτερικού κόσμου, και καθόμαστε σιωπηλοί και ακινητοποιούμε σώμα και νου, μπορούμε να υπερβούμε τη σωματική μας συνειδητότητα και να ξεκινήσουμε το Εσωτερικό ταξίδι. Τότε θα μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε με τον Θεό και να βιώσουμε την παρουσία Του. Όσο περισσότερο καθόμαστε σιωπηλοί και εστιαζόμαστε μέσα μας, τόσο πιο κοντά ερχόμαστε στον Θεό και στην εκπλήρωση του σκοπού της ζωής, που είναι η συγχώνευση της ψυχής μας με τον Δημιουργό.
Καθώς βιώνουμε την παρουσία του Θεού, μπορούμε να αγκυροβολήσουμε στη σταθερότητα της αγάπης του Θεού και τότε οι προκλήσεις της ζωής δεν θα μας επηρεάζουν πλέον. Αντίθετα, θα αγωνιζόμαστε, γνωρίζοντας ότι «και αυτό θα περάσει». Το άγχος της μοναξιάς διαλύεται όταν ξέρουμε με βεβαιότητα, ότι δεν είμαστε ποτέ μόνοι.
