Η σοφία τού να μην επηρεαζόμαστε από τις καταστάσεις
Σήμερα, ο Διδάσκαλος Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ μίλησε για το πώς μπορούμε να χειριστούμε τα συναισθήματα του πόνου και των τύψεων, ώστε να μην εμποδίζουν την πνευματική μας ανάπτυξη.
Μπορεί να υπάρξουν στιγμές στη ζωή που έχουμε πληγωθεί από κάποιον και αυτό μας έχει προκαλέσει μεγάλο πόνο. Μπορεί, επίσης, να υπάρχουν στιγμές που οι δικές μας σκέψεις, λόγια ή πράξεις έχουν προκαλέσει πόνο σε κάποιον άλλον. Όταν κάποιος μας προκαλεί πόνο, είναι εύκολο να θυμώσουμε και να ανταποδώσουμε. Αλλά ο θυμός και τα αντίποινα θα κλιμακώσουν την αρχική κατάσταση και θα αυξήσουν τον πόνο, προκαλώντας περισσότερη αναταραχή στη ζωή μας. Με την ίδια λογική, όταν αναγνωρίζουμε ότι, συνειδητά ή ασυνείδητα, προκαλέσαμε πόνο σε κάποιον άλλον, μπορεί να νιώσουμε πόνο και τύψεις στη σκέψη ότι έχουμε πληγώσει ένα άλλο ον.
Οι Άγιοι και οι πνευματικοί Διδάσκαλοι μιλούν για τη σοφία τού να μην επηρεαζόμαστε από τις καταστάσεις, για να μπορέσουμε να φτάσουμε στον Θεό. Όταν αισθήματα πόνου, θυμού και τύψεων γεμίζουν την ύπαρξή μας, δεν είμαστε σε θέση να επικεντρωθούμε σε αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό στη ζωή – την πνευματική μας πρόοδο και την ικανότητα να εκπληρώσουμε τον σκοπό της ζωής, να βρούμε δηλαδή την ενότητά μας με τον Θεό. Για να προχωρήσουμε πέρα από αυτήν την κατάσταση, πρέπει να μάθουμε να συγχωρούμε και να ξεχνάμε. Αν κάποιος μας έχει πληγώσει, πρέπει να τον συγχωρήσουμε, να ξεχάσουμε το περιστατικό και να προχωρήσουμε. Όταν έχουμε πληγώσει κάποιον, είναι σημαντικό να μετανοήσουμε και να αποφασίσουμε «να μην κάνουμε περισσότερα». Πρέπει να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας, να μάθουμε από το λάθος μας και να αποφασίσουμε να μην το επαναλάβουμε ποτέ.
Ο διαλογισμός μάς βοηθά σ’ αυτό. Όταν διαλογιζόμαστε, αποστασιοποιούμαστε από τον εξωτερικό κόσμο και εστιάζουμε την προσοχή μας στη γαλήνη και την ακινησία μέσα μας. Καθώς ξεκινάμε το Εσωτερικό πνευματικό ταξίδι και συνδεόμαστε με την αγάπη και το Φως του Θεού μέσα μας, βιώνουμε την ενότητά μας με τον Θεό. Αφυπνιζόμαστε στην αλήθεια ότι είμαστε όλοι συνδεδεμένοι, μέσω του Θεού και ότι όλοι είμαστε προέκταση του Θεού. Όλοι έχουμε τον ίδιο στόχο. Όταν αντιλαμβανόμαστε αυτήν την αλήθεια, συνειδητοποιούμε ότι αυτή η ζωή είναι για να αγαπάμε και να νοιαζόμαστε και καθώς βοηθάμε ο ένας τον άλλον να φθάσουμε στον κοινό μας στόχο. Η συγχώρεση και η συμπόνια, τότε, έρχονται εύκολα σε εμάς.
ένα δώρο και πρέπει να αποφασίσουμε να τη ζούμε ευτυχισμένα, με σθένος, χαρά και γαλήνη. Και αυτό αρχίζει με την απόλαυση της γαλήνης και της ηρεμίας μέσα από τον διαλογισμό.
