Από το Άγχος στην Αρμονία
Στο σημερινό πρόγραμμα, που πραγματοποιήθηκε στο ΤιπσΑρένα του Λιντς, στην Αυστρία, ο Διδάσκαλος Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ μίλησε για το ταξίδι από το άγχος προς την εσωτερική γαλήνη και, από εκεί, προς την ένωση με τον Δημιουργό. Το άγχος, τόνισε ο πνευματικός Διδάσκαλος, έχει γίνει σχεδόν αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης ζωής. Οι δραστηριότητές μας έχουν πολλαπλασιαστεί και απαιτούν περισσότερο χρόνο, και μια αδιάκοπη ροή πληροφοριών και επικοινωνιών ζητά διαρκώς την προσοχή μας.
Η προσοχή μας έλκεται συνεχώς από την ένταση του εξωτερικού κόσμου και, όσο παραμένει στραμμένη προς τα έξω, βιώνουμε αναστάτωση και άγχος. Η λύση είναι να στραφούμε εσωτερικά και να ανακαλύψουμε τη γαλήνη που βρίσκεται ήδη μέσα μας. Ο Διδάσκαλος παρομοίασε αυτό με το σαν να μπαίνει κανείς σε έναν κλιματιζόμενο χώρο μια ημέρα που έχει αφόρητη ζέστη. Η ζέστη έξω εξακολουθεί να υπάρχει, όμως μέσα η ατμόσφαιρα είναι δροσερή και ευχάριστη. Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή. Μπορεί να συνεχίζουμε να έχουμε δυσκολίες, όμως, όταν στρέφουμε την προσοχή μας εσωτερικά, ανακαλύπτουμε μια γαλήνη που δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές συνθήκες.
Έχουμε ταυτιστεί τόσο πολύ με το σώμα μας και με τον διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο, ώστε έχουμε ξεχάσει την αληθινή μας φύση, που είναι η ψυχή, η οποία είναι ένα κομμάτι του Θεού. Έχουμε μπερδέψει το ένδυμα με εκείνον που το φορά. Το πέπλο του νου, της ύλης και της ψευδαίσθησης κρατά την προσοχή μας στραμμένη προς τον εξωτερικό κόσμο. Όταν, όμως, το πέπλο αρχίζει να απομακρύνεται και η προσοχή μας στρέφεται προς τα μέσα, αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε το Θείο που βρίσκεται μέσα μας.
Ο δρόμος προς αυτή την εσωτερική γαλήνη είναι ο διαλογισμός. Καθώς αποσύρουμε την προσοχή μας από τον εξωτερικό κόσμο, συνδεόμαστε με το Φως του Θεού που βρίσκεται μέσα μας και ανακαλύπτουμε «την αρμονία όλων των αρμονιών». Μέσα από αυτή την εμπειρία, η οπτική μας για τη ζωή αρχίζει να αλλάζει. Αντί να επικεντρωνόμαστε σε όσα μας λείπουν, αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε τα δώρα που ο Θεός μας έχει ήδη χαρίσει. Η διαμαρτυρία δίνει τη θέση της στην ευγνωμοσύνη, η ευγνωμοσύνη ανθίζει σε αγάπη και αυτή η θεϊκή αγάπη έλκει την ψυχή πίσω στην Πηγή της.
