De maand mei brengt de opwinding en vreugde van de lente met zich mee. Terwijl de sneeuw van de winter verdwijnt, brengt de maand mei de hoop dat de lente eindelijk is aangebroken. Tekenen van haar komst zijn overal. We zien de spectaculaire kleuren tevoorschijn komen uit bloemen, struiken en bomen. De wereld ziet eruit als een schilderij, met rijke tinten rood, roze, oranje, geel, blauw, violet, paars en witte bloesems, omgeven door een verscheidenheid aan groengekleurde grassen, stengels en bladeren. Vogels zingen vrolijk terwijl ze rondfladderen van bloem naar bloem en van boom naar boom. De heerlijke geur van appelbloesem vult onze zintuigen.

Met het warmere weer doen we onze jassen uit en kunnen we de koele lentebries tegen onze huid voelen. Het is een tijd van geluk en vreugde met de hoop op prachtige dagen in het verschiet. Er zijn veel spirituele lessen die we kunnen leren van de bloeiende tuinen die ons op onze spirituele reis ten goede zullen komen. Ze leren ons hoe we het zaad van onze ziel kunnen voeden, zodat ze kan bloeien en kan stralen in haar ongerepte glorie.

Het zaad van de ziel voeden

In de tuinen van de wereld hebben zaden vruchtbare grond, water, lucht en zonlicht nodig om te groeien. De ziel is als een spiritueel zaadje dat in ons sluimert, totdat we het voeden. Het zaadje sluimert op de zetel van de ziel, tussen en achter de twee wenkbrauwen.

Als we leren mediteren op het innerlijke Licht en Geluid van God, ervaart onze ziel Gods liefde zelf en wordt het slapende zaad van onze ziel gewekt. Door verbinding met de stroom van Licht en Geluid wordt het zaad van de ziel bewaterd. Deze stroom is de goddelijke kracht die van God uitgaat en die de hele schepping heeft doen ontstaan. Het weerkaatst in alle levensvormen, van mensen tot dieren en planten. Het ligt binnen in ons, maar we zien of horen het niet totdat onze slapende ziel is gewekt.

Zoals een plant zonlicht nodig heeft om te groeien, moet onze ziel zich concentreren op het innerlijke Licht. Eenmaal verbonden met het Licht en Geluid binnenin, moeten we ons erop concentreren om spirituele groei te ervaren. Dagelijkse meditatie is het dagelijkse zonlicht dat onze ziel nodig heeft om te groeien.

Planten hebben ook koolstofdioxide nodig die we afgeven.Vervolgens gebruiken de planten de koolstofdioxide en het water en zetten ze dat om in zuurstof die we nodig hebben om in te ademen. Evenzo heeft het zaad van de ziel de adem van Gods genade nodig om het te helpen groeien. Deze goddelijke genade is de boost die onze ziel helpt om op te stijgen naar de spirituele gebieden voorbij het zintuiglijk waarneembare. Zo kunnen we het zaad van de ziel voeden door in meditatie te zitten. Er zijn ook veel levenslessen uit de tuin die we kunnen leren. Deze lessen helpen ons te groeien en te gedijen op onze spirituele reis.

De kunst van geduld

Als we eenmaal leren mediteren, moeten we het ijverig beoefenen. Helaas worden velen ongeduldig als ze geen onmiddellijke resultaten zien. We leven in een instant samenleving. We willen instantkoffie, instant pudding en instant havermout. We willen dat onze computers binnen microseconden opstarten, anders worden we ongeduldig. Als we een tuin aanleggen, verwachten we de spruiten in een dag te zien. Als we de spruiten niet meteen zien uitschieten, worden we ongeduldig. Evenzo moeten we, wanneer we de binnentuin van de ziel laten groeien, deze dag in dag uit met meditatie blijven verzorgen, zelfs als we niet meteen de resultaten zien die we willen.

Maar met geduld en ijver worden we uiteindelijk beloond wanneer we nieuwe groei beginnen te zien. Wanneer we de spruiten van Licht binnenin zien uitschieten en het zwakke gefluister van het innerlijke Geluid horen dat ons roept, beseffen we dat onze inspanningen, besprenkeld met Gods genade, vruchten afwerpen. Dan onthult de gestage groei van de plant dat niet alles was verspild. Onze inspanningen hebben vruchten afgeworpen en we groeien spiritueel.

We zien de zaden niet in de grond tijdens de lange winter, maar met de juiste zorg ontkiemen de knopppen en bloeien ze. Evenzo zien we misschien niet meteen de vruchten van onze meditatie. Maar als we ijverig oefenen, zullen we ontdekken dat de bloesems zullen verschijnen. We zullen gezegend worden met innerlijke vergezichten en het innerlijke gehoor van het goddelijke Licht en Geluid dat ons naar de innerlijke gebieden zal voeren totdat onze ziel weer opgaat in God.

Vertrouwen in God

De planten en bomen in de buitentuinen van de wereld kunnen niet alleen bewegen of handelen. Ze kunnen niet praten, dus ze kunnen niet vragen wat ze willen. Ze kunnen niet lopen, dus ze kunnen niet alleen op pad om te halen wat ze nodig hebben. Ze worden op één plek geplant zonder het vermogen om te communiceren, te bewegen of actie te ondernemen. Ze zijn overgeleverd aan de natuur en aan God. Toch is alles voor hen voorzien. God voorziet hen van aarde, zonlicht, lucht en water. Of ze nu in een verzorgde tuin staan of in het wild, God heeft al eeuwen voor ze gezorgd. Als God voor elk grassprietje op deze planeet kan zorgen, kunnen we er dan niet op vertrouwen dat God ook voor ons zal zorgen?

Uit de tuin leren we de les van vertrouwen hebben in God. Er is een plan voor ieder van ons. Als we niet beseffen hoeveel van ons leven wordt voorzien door Gods plan voor ons, besteden we enorm veel tijd aan het piekeren over dingen die toch gaan gebeuren. Als we de les van vertrouwen in God zouden kunnen leren, zou veel energie die we verspillen aan ons zorgen maken, kunnen worden gebruikt voor productievere inspanningen.

Doe je best en laat de rest

Omdat we niet weten wat er gepland is en wat niet gepland is op het fysieke niveau, moeten we onder alle omstandigheden ons best doen. We moeten de best mogelijke actie ondernemen, maar laten de resultaten dan aan God over. Zelfs als we ons best doen, maar er was een ander resultaat voorbestemd, dan moeten we het loslaten. We kunnen erop vertrouwen dat we ons best hebben gedaan, maar God heeft misschien een ander plan voor ons. Als iets niet goed gaat, moeten we accepteren dat er een ander plan voor ons is, en het loslaten. We hebben gedaan wat we konden, maar we moeten de rest in Gods handen laten.

Als we ons zaad in een tuin vruchtbare grond, water, zonlicht en lucht hebben gegeven, weten we dat we ons best hebben gedaan. Hoe de plant dan groeit, ligt niet in onze handen. Het ligt in de handen van God. Als de plant niet de kleur krijgt die we wilden, de maat die we wilden of de vorm die we wilden, weten we dat er iets was waar we geen controle over hadden. We nemen het onszelf niet kwalijk, want we weten dat we ons steentje hebben bijgedragen. Dan weten we dat God een ander plan had voor die plant. Evenzo doen we onder alle omstandigheden ons best en laten we de resultaten aan God over. Op deze manier bevrijden we onszelf van schuld of spijt. We moeten ons best doen en erop vertrouwen dat God voor ons zorgt.

Les van nederigheid

Van de planten leren we de les van nederigheid. Als we op een winderige dag naar de bomen en struiken kijken, wat zien we dan? We zien dat bomen die de wind weerstaan, barsten en splijten. Bomen die met de wind laag naar de grond buigen, breken niet. Als de wind gaat liggen, springen de bomen weer rechtop. Vaak wanneer we worden uitgedaagd door de wind van andere mensen of de wind van verandering, doen we iets terug. We verzetten ons of vechten terug. We ruziën. We kunnen zelfs fysiek iets terug doen en in een fysiek gevecht terechtkomen. We kunnen verbaal reageren en dingen zeggen die tot onenigheid leiden of tot een gemene woordenwisseling. We kunnen ook stil blijven, maar mentaal in een uitbarsting terechtkomen van negatieve gedachten over de persoon, die de persoon misschien niet direct hoort, maar wel kan voelen door de sterke vibraties van woede die we uitstralen. Zo intensiveren we hun aanvankelijke aanval met onze eigen reactie en gaat de cyclus van geweld door. We moeten leren observeren hoe die bomen, struiken en bloemen die met de wind meegaan, kunnen voorkomen dat ze breken en barsten. Dit is het geheim van nederigheid.

Laten we uit de tuin het geheim leren van het voeden van het zaad van onze ziel door meditatie op het Licht en Geluid van God. Laten we uit de tuin de waarde van geduld, vertrouwen en nederigheid leren. We zullen dan de eeuwige lente ervaren terwijl we ons koesteren in Gods zalige tuin.