Γεννημένος στην Kinshasa της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, ήμουν δεκατεσσάρων ετών, όταν μυήθηκα από τον Σαντ Ντάρσαν Σινγκ. Θα διηγηθώ δύο περιστατικά που άγγιξαν την καρδιά μου και μου επέτρεψαν να συνειδητοποιήσω ότι η Δύναμη του Διδασκάλου είναι πάντα στο πλευρό μας.

Όταν ήμουν μικρό παιδί, συχνά συνέβαινε να ακούω τον ήχο των γρύλων σε διαφορετικά σημεία μέσα στη φύση. Υπέθετα ότι αυτό ήταν φυσιολογικό και δεν έδινα πολύ προσοχή. Κάποιες φορές, ο ήχος γινόταν όλο και πιο συχνός, όλο και πιο έντονος. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού εκείνης της χρονιάς, πήγα διακοπές από τη Γαλλία στην πατρίδα μου, το Κονγκό. Μέρος της κουλτούρας μας εκεί περιλαμβάνει τη διήγηση ιστοριών μυστικισμού. Ο ήχος που άκουγα σε αυτές τις περι-πτώσεις ήταν τώρα ασταμάτητος και άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως ήμουν υπό την επήρεια κάποιας μαγείας.

Πήγα να δω έναν τοπικό θρησκευτικό αξιωματούχο που μου έδωσε κάποια θεραπεία και μου υποσχέθηκε πως ο ήχος δε θα επέστρεφε ποτέ ξανά. Αντίθετα, όμως, τον άκουγα όλο και πιο συχνά, σχεδόν κάθε βράδυ. Προσευχήθηκα να ελευθερωθώ από αυτό, καθώς δεν ήξερα την πηγή του. Αυτό συνέβαινε και δεν ήξερα την αιτία του για χρόνια, μέχρι που μία ημέρα τα μάτια μου συνάντησαν την εκπληκτική ματιά του σεβαστού μου Διδασκάλου, του Σαντ Ντάρσαν Σινγκ, στη φυσική του μορφή. Εκείνη την ημέρα, όταν προσήλωσα την προσοχή μου στα μάτια του, ένας Εσωτερικός ήχος άρχισε να αντηχεί και περιελάμβανε και τον ήχο των γρύλων.

Μέσα από το χαμόγελό του, μου μετέδωσε πως αυτό ήταν μία έκφραση της αγάπης του και του φωτός του. Κατάλαβα ότι ήταν ο σύντροφός μου όλα αυτά τα χρόνια και έμαθα πως ο ήχος των γρύλων είναι ένας από τους πολλούς ήχους των Εσωτερικών επιπέδων. Επιπλέον, από τη μύησή μου και μετά, αυτός ο ήχος συχνά συνοδεύεται από έγχρωμες φωτεινές λάμψεις από φώτα και από μία οβάλ μπάλα έγχρωμου φωτός. Έμαθα για τον Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ, όταν ο Διδάσκαλός μου Ντάρσαν Σινγκ έφυγε από αυτό το επίπεδο, ότι η ίδια Χάρη συνεχίζει να υπάρχει μέσα από αυτόν.

Ένα βράδυ, το 2000, μία ομάδα από εμάς αποχαιρέτησε τον Μαχαράτζ Τζι μετά από μία ομιλία που έδωσε σε ένα ξενοδοχείο στο Roissy, στη Γαλλία. Τις ίδιες μέρες, ένα γνωστό μουσικό φεστιβάλ, εκτυλισσόταν συγχρόνως στο ίδιο μέρος και για αυτό το βράδυ εκατοντάδες άνθρωποι στριμωχτήκαμε μέσα στο τρένο, για να επιστρέψου-με στα σπίτια μας. Σε μία από τις στάσεις, μια ομάδα νέων ανθρώπων μπήκε μέσα στο βαγόνι μας και άρχισε να ενοχλεί έναν άνθρωπο που καθόταν κοντά μου. Μετά άρχισαν να παρενοχλούν κι άλλους στο τρένο.

Ξαφνικά, η ατμόσφαιρα εκεί έγινε τεταμένη, όταν κάποιος από τους νέους αυτούς τράβηξε όπλο. Φάνηκε ότι σημάδευε εμένα και όταν τράβηξε τη σκανδάλη, οι άνθρωποι περίμεναν να έχω πυροβοληθεί. Ήταν απίστευτο όμως, κανείς δεν είχε τραυματιστεί. Αργότερα, έμαθα πως ακόμη και το άτομο που κρατούσε το όπλο πίστευε πως με είχε πυροβολήσει. Ευτυχώς, οι αστυνομικοί κατέφθασαν επιτόπου και απομάκρυναν αυτούς τους εισβολείς. Το τρένο συνέχισε την πορεία του και έφθασα στη στάση του σπιτιού μου. Όταν έφευγα από τη στάση, ο ήχος του γρύλου έφτασε σε εμένα πολύ δυνατός και μία άσπρη και μπλε πνευματική μορφή εμφανίστηκε μπροστά μου. Ήξερα ότι ήταν η έκφραση της Διδάσκαλου Δύναμης.

Η μορφή εξαφανίστηκε γρήγορα, αλλά ο ήχος με συνόδευε, μέχρι που έφτασα στο σπίτι μου. Τώρα είμαι πεπεισμένος πως ποτέ δεν είμαστε μόνοι μας και ότι η αγάπη, η προστασία και η Χάρη των Διδασκάλων είναι πάντα μαζί μας.

Είχα την καλή τύχη να συναντήσω τον Σαντ Ντάρσαν Σινγκ, όταν ήρθε να επισκεφθεί την Κολομβία. Έλαβα τη Mύηση και άρχισα να έχω Εσωτερική θέαση από τη δύναμη και την ομορφιά του υπέροχου Διδασκάλου μου. Με ευλόγησε με οράματα στο διαλογισμό και οι καθημερινές μου συνήθειες άρχισαν να αλλάζουν προς το καλύτερο. Άρχισα να κατανοώ τον αληθινό σκοπό της ζωής.

Μια μέρα, τον Μάιο του 1989, είχα ένα όραμα στο οποίο είδα τον Διδάσκαλο Ντάρσαν ξαπλωμένο, ακίνητο και γαλή-νιο σε ένα κρεβάτι. Έμοιαζε σαν να είχε εγκαταλείψει το σώμα του και ολόκληρη την ημέρα έκλαιγα από φόβο, μήπως μπορούσε αυτό να ήταν ένα σημάδι της αναχώρησής του. Ήρθα σε επαφή με όλους όσους ήξερα, για να βεβαιωθώ πως ακόμα βρισκόταν κοντά μας. Ένιωσα ανακούφιση, όταν με διαβεβαίωσαν πως ήταν υγιής στο Δελχί. Δυστυχώς, μερικές μέρες αργότερα, ο Διδάσκαλος όντως άφησε αυτό το υλικό επίπεδο κι ήμουν συντετριμμένος.

Τις επόμενες δυστυχισμένες μέρες που ακολούθησαν, προσευχόμουν με ένταση στον Σαντ Ντάρσαν Σινγκ για τρία δώρα ή σημάδια. Πρώτα, παρακάλεσα να μου αποκαλυφθεί η ταυτότητα του καινούριου Διδασκάλου. Νωρίτερα, είχα ευλογηθεί με την καλή τύχη να δω τον Διδάσκαλο Ντάρσαν στη φυσική του μορφή να αλλάζει μπροστά στα μάτια μου στη μορφή του Σαντ Κιρπάλ Σινγκ και του Χαζούρ Μπάμπα Σαουάν. Ζητούσα τώρα ο διάδοχος να μου παρουσιαστεί στη φυσική του μορφή μαζί με τους τρεις προηγούμενους Διδασκάλους.

Δεύτερον, ζήτησα, όταν ο καινούριος Διδάσκαλος θα επισκεπτόταν την Κολομβία, να βιώσω και να γευτώ την ίδια αίσθηση αγάπης που είχα βιώσει στη φυσική παρουσία του Διδασκάλου μου. Ήταν τόσο έντονη αυτή η εμπειρία, που ένιωθα κυριολεκτικά πως θα μπορούσα να την «καταπιώ».

Τρίτον, θα ήθελα να δω κάποιες από τις ομορφιές των Εσωτερικών πνευματικών κόσμων. Γνώριζα πως ήμουν ανάξιος, για να περιμένω να εκπληρωθούν τέτοιου είδους επιθυμίες, αλλά καλώς ή κακώς τις ζήτησα.

Είμαι βαθύτατα ευγνώμων που στα χρόνια που ακολούθησαν, αυτές οι επιθυμίες μου εκπληρώθηκαν, όπως θα πε-ριγράψω παρακάτω. Ελπίζω πως ίσως να ωφεληθούν και άλλοι και πως με κάποιο τρόπο θα δοξάσω τους Διδασκάλους διηγούμενος αυτά που θα παραθέσω. Λίγο καιρό μετά την αποχώρηση του Διδασκάλου Ντάρσαν, ενώ διαλογιζόμουν, είδα τον εαυτό μου σε όραμα να βρίσκεται κοντά στο μπροστινό χώρο ενός αμφιθεάτρου γεμάτο με κόσμο. Ο Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ μπήκε στην αίθουσα από το πίσω μέρος και περπάτησε στο διάδρομο προς το μέρος μου. Άρχισα να επαναλαμβάνω το σιμράν, τα Φορτισμένα Ονόματα που μου δόθηκαν στη Μύηση, για να δοκιμάσω την αυθεντικότητα της παρουσίας του, κι εκείνος παρέμεινε.

Καθώς πλησίαζε, εξακολουθούσα να κάνω σιμράν και η μορφή του άλλαξε σε εκείνη του δικού μου Διδασκάλου, του Σαντ Ντάρσαν Σινγκ. Κατάλαβα τότε πως εκείνος ήταν ο διάδοχος και ρώτησα αν θα μπορούσα να το πω και στους άλλους. Η απάντηση ήταν να περιμένω, γιατί ακόμα ήταν πολύ νωρίς. Δεν πέρασε πολύς χρόνος, μέχρι τα νέα αυτά να ανακοινωθούν επίσημα σε όλη την Αποστολή. Δε μου δόθηκε η ευκαιρία να βρεθώ στη φυσική παρουσία του νέου μας Διδασκάλου, μέχρι που ήρθε στο Medellin, το 1991.

Τότε ήταν που το πρώτο μου αίτημα, να δω και τους τέσσερις Διδασκάλους μαζί, εκπληρώθηκε. Σε μια συνεδρία ερωταπαντήσεων, μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω μια ερώτηση. Καθόμουν στα γόνατα μου, κοντά στον Μαχαράτζ Τζι. Καθώς στάθηκα όρθιος, για να κάνω την ερώτησή μου, κοίταξα κατευθείαν μέσα στα μάτια του και απορροφήθηκα μέσα τους. Ήταν γεμάτα με αγνή ομορφιά. Μέσα από τη φυσική μορφή του Διδασκάλου Ρατζίντερ, οι υπόλοιποι Διδάσκαλοι, ένας ένας, άρχισαν να εμφανίζονται. Ξανά και ξανά παρουσιάζονταν ο Σαντ Ντάρσαν Σινγκ, ο Σαντ Κιρπάλ Σιγκ και ακολουθούσε ο Χαζούρ Μπάμπα Σαουάν. Έμεινα άναυδος και σε τέτοια κατάσταση μέθης, που δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη. Ο Διδάσκαλος Ρατζίντερ άρχισε να με πειράζει, ρωτώντας: «Ωραία, Μάριε! Ποια είναι η ερώτηση σου;» Λαμπερό λευκό και χρυσό φως ξεχύνονταν απ ́ τα μάτια του.

Μετά, αστραφτερά αστέρια άρχισαν να εκρήγνυνται προς τα έξω. Άκουγα τα γέλια του ακροατηρίου και είμαι βέβαιος πως όσοι κάθονταν κοντά μου, μπορούσαν να δουν πως βρισκόμουν σε μια εντελώς αλλιώτικη κατάσταση. Τελικά, κατόρθωσα να πω μόνον αυτό: «Όταν κοιτάζω τα μάτια Σου, βλέπω τα μάτια του Διδασκάλου Ντάρσαν. Είναι ακριβώς ίδια». Το να θυμάμαι και μόνο αυτές τις στιγμές, γεμίζω ευδαιμονία!
Ήταν μια εμπειρία, πέρα από αυτόν τον κόσμο. Νωρίτερα την ίδια μέρα, είχα πάρει μια απάντηση ως προς το δεύτερο αίτημα μου, να γευτώ την αγάπη του Διδασκάλου με τον ίδιο τρόπο που την είχα απολαύσει με τον Διδάσκαλο Ντάρσαν.

Στη διάρκεια της πρωινής συγκέντρωσης, τραβούσα φωτογραφίες, πράγμα που σήμαινε πως μπορούσα να κάθομαι κοντά στο Μαχαράτζ Τζι. Καθώς καθόμουν εκεί κοιτώντας τον, συνέβη κάτι υπέροχο.

Τόσο πολλή αγάπη άρχισε να ρέει από κείνον –πυκνά κύματα αγάπης– που έμοιαζε πως θα μπορούσα κυριολεκτικά να “φάω” αυτή την αγάπη. Ακριβώς όπως κάποιος απολαμβάνει ένα χωνάκι παγωτό ή κάποιο άλλο φαγητό, εγώ κατάπινα την αγάπη του Διδασκάλου. Είναι δύσκολο να το περιγράψω, αλλά το συμβάν ήταν ακριβώς παρόμοιο με αυτό που είχα βιώσει με τον Διδάσκαλο Ντάρσαν.

Ως προς την τρίτη μου επιθυμία, να δω την ομορφιά των Εσωτερικών περιοχών κι αυτή επίσης εκπληρώθηκε. Θα μοιραστώ μια εμπειρία.

Θυμάμαι πολύ ζωντανά το πώς στη διάρκεια ενός διαλογισμού τυλίχτηκα μέσα στην αγκαλιά του Μαχαράτζ Τζι και τότε αυτός με μετέφερε μέσα σε ένα κύμα φωτός και αγάπης σε μια υπέροχη Εσωτερική περιοχή. Εκεί μπορούσα να δω τον Διδάσκαλο Ρατζίντερ παντού. Φαινόταν πολύ μεγαλύτερος από ό,τι μπορούσε οποιοσδήποτε να φανταστεί, πιο μεγαλοπρεπής και δυνατότερος από ό,τι μπορεί ο νους μας να συλλάβει.
Αυτός ο μεγάλος Άγιος, σίγουρα ακούει και απαντά στην κραυγή της ψυχής μας. Είναι όλος αγάπη, όλος συμπόνια, όλος αγνότητα, όλος Θειότητα. Είναι τόσο θαυμάσιο να βρίσκεται κανείς με τον Σαντ Ρα-τζίντερ Σινγκ και να βιώνει τη μεθυστική φυσική του παρουσία. Ωστόσο, όσο όμορφη κι αν είναι αυτή η φυσική εμπειρία, δε συγκρίνεται με το Εσωτερικό θαύμα και τη μεγαλοσύνη των Διδασκάλων. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι είναι στην πραγματικότητα αυτοί οι Διδάσκαλοι και πόσο μεγαλειώδεις, πόσο γεμάτοι δύναμη και αγάπη είναι. Μπορούμε μονάχα να υποκλιθούμε γεμάτοι ευγνωμοσύνη που μας κάλεσαν στα Ιερά τους Πόδια.

Μετά από σοβαρό τραυματισμό και μακροχρόνια περίοδο ανάρ- ρωσης βρέθηκα σε μια κατάσταση όπου, αν και ακόμα δεν ήμουν σε θέση να εργασθώ, το επίδομα για την απώλεια του εισοδήματός μου, το οποίο λάμβανα αρχικά, θα επανεξεταζόταν αν θα εξακολουθού- σα να το πέρνω. Καθώς η ιδιωτική μου ασφαλιστική εταιρία επέμενε να ζητήσω κρατική βοήθεια, έκανα δυο φορές αίτηση, η οποία και απορρίφθηκε. Τελευταίο βήμα και ύστατη ελπίδα ήταν η δικαστική ακρόαση με εξεταστική επιτροπή. Τότε ένοιωσα τρομοκρατημένη. Όντας πραγματικά ανίκανη να εργασθώ για να πληρώνω τις βασι- κές μου ανάγκες, χωρίς να αναφερθώ στα υπέρογκα ιατρικά έξοδα με τις ειδικές θεραπείες αποκατάστασης που ήταν απαραίτητες ώστε να επανέλθω, ένοιωθα ευάλωτη και ξεκρέμαστη σε μια κατάσταση που είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ανησυχούσα επίσης να μη χάσω και το αρχικό μου επίδομα, εάν το κράτος απέρριπτε την περίπτωσή μου για τρίτη και τελευταία φορά.

Την ημέρα της ακρόασής μου, ήμουν αρκετά αγχωμένη. Μπήκα σερνόμενη στο δικαστήριο σε ένα μικρό σκοτεινό δωμάτιο αναμονής. Άρχισα να επαναλαμβάνω τα πέντε φορτισμένα ονόματα που μας δό- θηκαν την ημέρα της μυήσεως και προσευχήθηκα για βοήθεια στον Διδάσκαλο. Η στιγμή της ακρόασης είχε φθάσει. Οδηγήθηκα από το χώρο αναμονής, μέσα από μια πόρτα, στην κυρίως δικαστική αίθου- σα. Καθώς άνοιγα την πόρτα ποιον άλλον θα μπορούσα να έβλεπα μπροστά μου παρά τον πολυαγαπημένο Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ; Λες και είχε και αυτός περάσει μαζί μου μέσα από εκεί! Κοίταξε ίσια σε εμένα και μου χάρισε ένα ζεστό αγαπημένο καθησυχαστικό χαμόγε- λο. Εμφανίστηκε πανομοιότυπος με την φυσική του μορφή αν και η παρουσία του έλαμπε εκ των έσω. Έμοιαζε σαν θεσπέσιο πλάνο κινη- ματογραφικής ταινίας, από όπου ξεπήδησε και κατέβηκε στον κόσμο των τριών διαστάσεων. Σαν να κατάπιε τις ακτίνες του ήλιου, ακτινο- βολούσε φως, ανακούφιση και παρηγοριά.

Ο Διδάσκαλος παρέμενε στο πλευρό μου και προπορεύθηκε για να περπατήσει μαζί μου προς τα κάτω, μέσα από ένα στενό διάδρομο. Φθάσαμε σε μια αίθουσα και με έβαλαν να καθίσω. Προς μεγάλη μου
έκπληξη, ενώ εγώ είχα καθίσει, ο Διδάσκαλος Ρατζίντερ συνέχισε την πορεία του δρασκελίζοντας μεγαλόπρεπα το διάδρομο εξακολου- θώντας να λαμπιρίζει Εσωτερικά και κατευθύνθηκε προς το μεγάλο πλάτωμα, όπου ήταν τοποθετημένη η έδρα του δικαστή. Ο δικαστής δεν είχε εισέλθει ακόμα στην αίθουσα. Ο Διδάσκαλος περπάτησε αργά τα σκαλιά που οδηγούσαν ψηλά στην πλατφόρμα και με ένα φυσικό και βασιλικό τρόπο κάθισε κατευθείαν στην κενή θέση του δικαστή. Ενόσω καθόταν ολόκληρη η ύπαρξή του φάνταζε να μεγε- θύνεται αντικατοπτρίζοντας μια Εσωτερική Θεία Ισχύ.

Αυτοστιγμεί αντιλήφθηκα πως οποιοδήποτε και αν ήταν το απο- τέλεσμα της ακροαματικής διαδικασίας, ήταν ο Διδάσκαλος που θα είχε κινήσει τα νήματα και όποια και αν ήταν η απόφαση του δικαστή, δε θα μπορούσε παρά να εκφράζει τη θέληση του Διδασκάλου για εμένα. Με αυτήν την ευλογημένη κατανόηση κατάφερα να ηρεμήσω, καθώς ήξερα πλέον πως η μοίρα μου δεν καθοριζόταν από τον πρώτο τυχόντα κρατικό λειτουργό αλλά από την θεία βούληση της Διδα- σκάλου Δυνάμεως.

Ο Διδάσκαλος παρέμεινε στον οπτικό μου ορίζοντα για τουλάχι- στον πέντε λεπτά, έως ότου ο δικαστής εμφανίστηκε στην αίθουσα και άρχισε η ακροαματική διαδικασία. Ήταν μια μοναδική και πολύτι- μη εμπειρία, μια άμεση επιβεβαίωση πως η Διδάσκαλος Δύναμη είναι συνεχώς και διαρκώς δίπλα μας. Ο Διδάσκαλος μας διαβεβαιώνει πως είναι στο πλευρό μας, στις χαρές και στις λύπες, σε κάθε δυσκολία, σε κάθε επιτυχία, σε κάθε σταυροδρόμι. Άπαξ και μυηθούμε ήμαστε ολοκληρωτικά κάτω από την προστασία Του. Τελικά η αίτησή μου για αποζημίωση έγινε δεκτή. Το δώρο που έλαβα από τον Διδάσκαλο δεν ήταν μόνο ένα βαθύ συναίσθημα ασφάλειας και Εσωτερικής γα- λήνης, αλλά και μια ανεκτίμητη υπενθύμιση της πανταχού παρούσας, σφαιρικής, ολοκληρωτικής του προστασίας και ισχύος, που είναι μα- κράν υπεράνω κάθε γήινης δύναμης. 

Συνήθιζα να φροντίζω τη βιβλιοθήκη στο Κέντρο Διαλογισμού στο Μόναχο. Ένας ηλικιωμένος άντρας, που θα τον αποκαλώ Klaus, προσέφερε και εκείνος εθελοντικά τις υπηρεσίες του εκεί, μαζί με εμένα. Ήταν άρρωστος για λίγο καιρό. Η εμφάνισή του όμως με το χρόνο χειροτέρευε, έχανε βάρος και φαινόταν υπερβολικά αδύνατος.

Μια ημέρα, ένας φίλος μού είπε πως η κατάσταση του Klaus φαινόταν πολύ σοβαρή. Ένιωθε πως έπρεπε να προσπαθήσω να κάνω κάτι, για να τον βοηθήσω, γιατί δεν είχε κανέναν άλλον να τον φροντίσει. Πάντοτε απέφευγα να μπλέκομαι στενά με άρρωστους ανθρώπους, γιατί με έκαναν να αισθάνομαι άβολα.
Ήμουν μόλις στα είκοσί μου χρόνια. Του είπα ότι δεν ήθελα να το κάνω αυτό και πρότεινα αντίθετα εκείνος να τον φροντίσει. Ενώ ο καιρός περνούσε, νόμιζα ότι θα έφτανε το τέλος του και τελικά αποφάσισα να προσπαθήσω να τον βοηθήσω. Ο Klaus σαφώς χειροτέρευε –γινόταν όλο και πιο αδύνατος και είχε αρχίσει να φαίνεται ατημέλητος. Τον πήγα σε έναν ιατρό, ο οποίος είπε πως ήταν χρόνια η κατάστασή του και πως χρειαζόταν θεραπεία. Πρόσθεσε πως θα ήταν σημαντικό για τον Klaus να τρώει καλύτερα, διαφορετικά θα συνέχιζε να χάνει βάρος.

Άρχισα να φέρνω υγιεινές τροφές και λαχανικά στο κέντρο διαλογισμού στο Μόναχο κάθε πρωί, ώστε να μπορώ να του ετοιμάζω αργότερα ένα θρεπτικό μεσημεριανό. Τρώγαμε μαζί, κατά το απόγευμα, πριν κάνουμε τη σέβα μας στη βιβλιοθήκη. Μία ημέρα κάλεσα τον Klaus να έρθει στο σπίτι μου, να μοιραστεί το μεσημεριανό με τη μητέρα μου και τα άλλα μέλη της οικογένειας που δεν ακολουθούσαν το Μονοπάτι των Διδασκάλων.
Όταν τον σύστησα, μπορώ να πω πως θεώρησαν λίγο παράξενο που είχα ένα τόσο μεγαλύτερο και απεριποίητο φίλο. Έστρωσα το τραπέζι για εμάς τους δύο στον κήπο και ο Klaus κι εγώ καθίσαμε κάτω από το ζεστό φως του ήλιου. Πρόσφατα, είχα αρχίσει να νιώθω μετανοιωμένη για τις ώρες που ξόδευα φροντίζοντας τον Klaus και καθώς καθίσαμε εκεί, άρχισα να αμφιβάλλω ακόμη κι αν κάτι τέτοιο το άξιζε.

Συνήθιζα να απολαμβάνω το να κάθομαι ήρεμα στον ήλιο του κήπου, μόνη μου κάθε μέρα, πριν πάω στο κέντρο, αλλά δεν είχα πια διαθέσιμο χρόνο για απομόνωση. Αντίθετα, διέθετα αυτό το χρόνο μου, για να αγοράζω τροφή και να μαγειρεύω για τον Klaus. Ενώ καθόμουν εκεί, έκλεισα τα μάτια μου και άρχισα να σκέφτομαι τα πράγματα ξανά και ξανά. Έκανα πραγματικά αυτό που ο Διδάσκαλος θα ήθελε να κάνω;
Αναρωτιόμουν αν έκανα περισσότερα από ό,τι έπρεπε και σπαταλούσα το χρόνο μου με αυτόν τον τρόπο. Όταν άνοιξα τα μάτια μου, κοίταξα κατευθείαν τον Klaus. Μόλις είχε σηκώσει το κουτάλι στα χείλη του, για να φάει λίγη σούπα. Προς μεγάλη μου έκπληξη, είδα ότι κοιτούσα κατευ-θείαν μέσα στα φωτεινά, λαμπερά μάτια του Μαχαράτζ Τζι.

Ήταν ο Σαντ Ρατζίντερ ο ίδιος, στη φυσική του μορφή, με τα λευκά του ρούχα και το τουρμπάνι του, που καθόταν σε εκείνο το σημείο όπου ο Klaus βρισκόταν στον κήπο μας. Συνειδητοποίησα πως όταν βοηθάμε τους άλλους, στην πραγματικότητα βοηθάμε τον Διδάσκαλο και πως η σέβα είναι ένα δώρο από τον Μαχαράτζ Τζι.

Τα πολιτικά δρώμενα βρίσκονταν πάντα στο επίκεντρο των ενδι- αφερόντων μου. Για αρκετά χρόνια ο σύζυγός μου και εγώ προσπα- θούσαμε να προωθήσουμε σκοπούς, οι οποίοι πιστεύαμε πως θα ήταν επωφελείς για την πατρίδα μας, την Κολομβία. Έτσι, ασχολήθηκα με διάφορα πολιτικά συστήματα, έχοντας την πεποίθηση πως ίσως ακόμα και μια επανάσταση να ήταν αναγκαία, για να εξαλείψει τα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε. Όμως σύντομα αντιλήφθηκα πως οι προσεγγίσεις που εξέταζα ήταν ακραίες, αναποτελεσματικές και συνεπώς απογοητευτικές, καθώς η βία δε λύνει τα προβλήματα. Έτσι άρχισα να ψάχνω για ένα νέο νόημα στη ζωή μου.

Εκείνη ακριβώς την περίοδο, ο σύζυγός μου έμαθε για το Σαντ Ρα- τζίντερ Σινγκ και τον επισκέφθηκε στην Ινδία. Γύρισε άλλος άνθρω- πος. Άρχισε να επικεντρώνεται σε πνευματικούς στόχους και στην αναζήτηση τρόπων να συνεισφέρει θετικά στη χώρα και την κοινωνία μας. Αποφάσισα, αν και το ταξίδι αυτό ήταν πανάκριβο, να πάω και εγώ στην Ινδία για να γνωρίσω αυτόν τον Διδάσκαλο.

Πρωτοείδα τον Διδάσκαλο όταν ήρθε στην αίθουσα διαλογισμού στο Κιρπάλ Άσραμ, όπου μαζεύονταν οι Δυτικοί μαθητές του. Όταν άρχισε να μιλάει, παρατήρησα με απορία με πόση προσήλωση τον παρακολουθούσαν και τη βαθιά αφοσίωση που του έδειχναν. Ανα- ρωτιόμουν πώς θα μπορούσα να πιστέψω σ’ αυτόν τον άνθρωπο, αφού δεν πίστευα καν πως υπάρχει Θεός. Ο Διδάσκαλος Ρατζίντερ μας έβαλε σε διαλογισμό και τότε είχα μια μεγαλειώδη πνευματική εμπειρία. Αισθανόμουν το θεσπέσιο Φως του Εσωτερικού φεγγαριού να με τυλίγει εκ των έσω. Άκουσα μια φωνή να μου μιλά τόσο καθα- ρά, σαν να ερχόταν από κάποιον που καθόταν ακριβώς δίπλα μου. Ταυτόχρονα ακουγόταν και τιτίβισμα πουλιών. Μετά το διαλογισμό και ενώ παρακολουθούσα τον Διδάσκαλο η φωνή ήρθε ξανά και είπε
«Να είστε καλοί. Να κάνετε το καλό. Να γίνετε ένα.» Δεν είχα ιδέα τότε πως αυτή ήταν μια αγαπημένη φράση του Σαντ Κιρπάλ Σινγκ. Μετά βεβαιώθηκα από άλλους που κάθονταν δίπλα μου πως ούτε φωνές ακούστηκαν, αλλά ούτε και πουλιά τραγουδούσαν ενώ διαλο- γιζόμασταν.

Ο Διδάσκαλος μας μίλησε εκείνη την ημέρα. Αν και τα αγγλι- κά μου είναι εξαιρετικά φτωχά και οι περισσότερες λέξεις μου ήταν άγνωστες, παραδόξως κατάλαβα το νόημα όλων όσων μας δίδασκε. Ήταν σαν να είχα άμεση αντίληψη αυτών που έλεγε. Η ενέργεια που έβγαινε από τον Διδάσκαλο ήταν τόσο δυνατή, που κάποια στιγμή έχασα την επαφή με το σώμα μου. Τα δάκρυα μου έτρεχαν και ένοιω- θα σαν ένας βαθύς πόνος να απεκκρινόταν από τον εσωτερικό μου κόσμο και να ξεπλενόταν. Δεν μπορούσα πλέον να τον δω μέσα από τα ατέλειωτα δάκρυά μου. Τα χείλη μου μόνο τον ικέτευαν «Βοήθησέ με, σε παρακαλώ, βοήθησέ με».

Στο δεύτερο ταξίδι στην Ινδία ανέφερα στον Διδάσκαλο ότι ήθε- λα να μπω Εσωτερικά κατά την διάρκεια του διαλογισμού. Ήθελα να φτάσω στο πρώτο Εσωτερικό πεδίο, το Αστρικό. Για τις επόμενες 15 ημέρες ήμουν τόσο απορροφημένη, που ένοιωθα ότι μόλις που άγγιζαν τα πόδια μου το έδαφος. Παρέμεινα όλο αυτό το διάστημα εσωστρεφής και απόμακρη τρώγοντας και μιλώντας με τους άλλους ελάχιστα. Ένα ξημέρωμα περιμένοντας έξω για το Μαχαράτζ Τζι να έρθει, τον είδα να κατεβαίνει τα σκαλιά της κατοικίας του. Όπως κα- τέβαινε, άκουγα χιλιάδες γλυκά καμπανάκια να ηχούν.

Μια άλλη ημέρα στη διάρκεια του σάτσανγκ και ενώ είχα τα μάτια μου ορθάνοιχτα, ο Διδάσκαλος εμφανίσθηκε στην πνευματική του μορφή – ήταν θεόρατος – και με ενθάρρυνε να διατηρώ την προσοχή μου ψηλά και να μη χάνεται σε κατώτερες επιδιώξεις. Επίσης, είδα τις φωτεινές μορφές προηγούμενων Διδασκάλων να συγχωνεύονται και να περπατούν μεταξύ των μαθητών στο σάτσανγκ. Σε κάποια άλλη ευλογημένη περίσταση είχα μια εμπειρία που οι άνθρωποι ίσως θα δυσκολεύονταν να πιστέψουν, μα που μου προκάλεσε απέραντη έκ- σταση και αγαλλίαση. Μεταφέρθηκα σε μια πνευματική κατάσταση ύπαρξης, όπου χόρευα με τον Σαντ Κιρπάλ Σινγκ. Ποτέ δε θα ξεχάσω αυτή την θεσπέσια ημέρα, την ημέρα που χόρεψα με τον Διδάσκαλο Κιρπάλ ανάμεσα σε κρυστάλλινα σύννεφα.

Ο Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ είναι πάντα μαζί μου. Όποτε χρειασθώ βοήθεια, απλώς κλείνω τα μάτια και ο Διδάσκαλος μου εμφανίζονται Εσωτερικά και με καθοδηγεί. Η αγάπη του Διδασκάλου είναι η όαση όπου μπορώ να αναπαυθώ καθημερινά και να βρω καταφύγιο από τον πόνο αυτού του κόσμου.