Όταν ο Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ προεδρεύει σε κάποιο από τα πολλά Συνέδρια για την Ενότητα του Ανθρώπου, πολλοί πολιτικοί αλλά και εκκλησιαστικοί ταγοί από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν μέχρι το Δελχί, για να συμμετάσχουν.

Κάποια χρονιά, ένας θρησκευτικός αξιωματούχος από την Ολλανδία ήταν ομιλητής στο συνέδριο αυτό που το παρακολουθούσαν πάνω από εκατό χιλιάδες άνθρωποι. Ο ομιλητής έπρεπε να φύγει κατευθείαν, μόλις κατέβηκε από την εξέδρα, εξαιτίας κάποιας γιορτής που γινόταν στη χώρα του κι έτσι δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να τον αποχαιρετήσω.

Λίγα χρόνια αργότερα, που ταξίδευα στον Ολλανδία, σκεφτόμουν: «Θα ήθελα να συναντήσω ξανά αυτόν το θρησκευτικό ηγέτη». Όταν του τηλεφώνησα, εκείνος θυμήθηκε το συνέδριο με τον Μαχαράζ Τζι και μου είπε: «Κι εγώ θέλω να συναντηθούμε αμέσως». Συναντηθήκαμε στο χώρο λατρείας του. Μου είπε: «Ήμουν εντυπωσιασμένος από το Συνέδριο για την Ενότητα του Ανθρώπου και από τον Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ. Στη διάρκεια του συνεδρίου, είδα φως να βγαίνει από μέσα του. Καθώς ταξίδευα από το Δελχί πίσω στην Ολλανδία, ενώ βρισκόμουν μέσα στο αεροπλάνο, ένιωθα ολόκληρο το σώμα μου σαν να είναι ηλεκτρισμένο.» Μου εξήγησε πως αυτή η εμπειρία είχε επηρεάσει τη ζωή του και τις Κυριακάτικες ομιλίες που έδινε, οι οποίες μεταδίδονταν τηλεοπτικά σε ολόκληρη την Ολλανδία. Είπε: «Νιώθω πως αυτές οι ομιλίες είναι εμπνευσμένες από τον Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ». Στο τέλος, με παρακάλεσε την επόμενη φορά που θα συναντήσω τον Μαχαράζ Τζι, να του μεταφέρω τους θερμότερους χαιρετισμούς και το σεβασμό του για εκείνον. «Ποτέ δε θα ξεχάσω το χρόνο που πέρασα μαζί του», είπε.

Θυμάμαι, επίσης, μια φορά που ο Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ είχε έρθει στη Βιέννη, για να συναντήσει το τοπικό σανγκάτ και το κοινό. Μετά από αυτό το πρόγραμμα με τον Μαχαράτζ Τζι, δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από κάποιον μάνατζερ μιας με-γάλης Αυστριακής εταιρείας. Μου είπε πως είχε παρακολουθήσει την ομιλία του Μαχαράζ Τζι και πως τον είχε αγγίξει τόσο πολύ, που δεν μπορούσε να κοιμηθεί ολόκληρη τη νύχτα. Μου είπε πως στις τρεις το πρωί, άρχισε να βλέπει ξαφνικά όμορφα χρώματα και φώτα και μετά αισθάνθηκε πως έγινε ο ίδιος το φως. Είπε πως με αυτή την εμπειρία ένιωθε τόση χαρά, αγάπη και γαλήνη, που δεν ήξερε πώς να την εκφράσει. Την επόμενη μέρα ζήτησε Μύηση.

Ένα από τα πλεονεκτήματα που έχουμε, όσοι διαμένουμε στην πε- ριοχή του Σικάγο, είναι ότι έχουμε τη δυνατότητα να βρισκόμαστε πολύ συχνά στην παρουσία του Διδασκάλου Ρατζίντερ Σινγκ και να επωφελούμαστε από την ακτινοβολία και την αγάπη Του. Απολαμ- βάνω ιδιαίτερα το να τον παρακολουθώ στο Κέντρο του Νέιπερβιλ, όπου δε χρειάζεται να ανησυχούμε για υπαλλήλους του ξενοδοχείου που θέλουν να καθαρίσουν τα δωμάτια ή άλλα παρόμοια γήινα ζητή- ματα. Μπορούμε να είμαστε χαλαροί σαν στο σπίτι μας. Θα ήθελα να μοιραστώ κάποια από όσα έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια κοιτάζο- ντας τον Διδάσκαλο στο Κέντρο.

Όταν ο Διδάσκαλος ανεβαίνει, για να μιλήσει στην εξέδρα της αίθουσας που δίνει ομιλίες και διπλώνει τα χέρια, για να δώσει την ντάρσαν του σε όλους τους παρευρισκόμενους, μπορώ να τον δω να εκπέμπει μια ακτινοβολία που περιλούζει με απαστράπτουσες ακτί- νες φωτός, που μοιάζουν με φλόγες, όλη τη συνάθροιση. Καθώς μας κοιτάζει τον καθέναν από εμάς ξεχωριστά, το φως βγαίνει παιχνιδί- ζοντας μέσα από τα μάτια του και ταλαντώνεται στον αέρα σε ένα συνεχή χαρούμενο χορό.

Το φως ξεπηδά αναζητώντας στη σειρά τον έναν μετά τον άλλον τους μαθητές του. Αυτό το φως συναρπάζει την ψυχή μου, γιατί την περιβάλλει με τη ζεστή γαλήνη του Διδασκάλου. Μερικές φορές το φως φαίνεται να μετασχηματίζεται σε ένα δεσμό σπινθηροβόλας αγάπης, που ενώνει τον Διδάσκαλο με τον μαθητή και είναι σαν να τους δένει όλους μεταξύ τους. Ενώ η ματιά του Διδασκάλου απλώ- νεται στο δωμάτιο, οι σπινθήρες της αγάπης συγχωνεύονται σε με- γάλες δέσμες αγάπης, που κάποτε σταματούν να χορεύουν παντού στην ατμόσφαιρα και παραμένουν γύρω μας σαν φωτεινοί κρίκοι. Αυτό το φως παραμένει στην αίθουσα, ακόμα και όταν η ντάρσαν του Διδασκάλου έχει τελειώσει. Όταν ο ζωντανός Διδάσκαλος δεν είναι στο δωμάτιο, παρατηρώ φως να στροβιλίζεται γύρω από τα καθίσματα, ψηλά κοντά στο ταβάνι, παντού μέσα στον ιερό χώρο του διαλογισμού. Μπορεί να δω παλαιότερους Διδασκάλους να κά- θονται στα καθίσματα και να περιφέρονται στους διαδρόμους, όταν υπάρχει χώρος. Το φως φαίνεται να εκφράζει τη χαρά του Διδασκά- λου Ρατζίντερ και την αγάπη του για τον χώρο τον οποίο έχει ορίσει για να διαλογιζόμαστε.

Ενώ ο Διδάσκαλος κάθεται και δίνει την ομιλία του, επιπρόσθετες δέσμες φωτός κυλούν από τα μάτια Του. Μέσω των ματιών του ξεχύ- νεται τόσο άπλετο μπλε, χρυσό και λευκό φως, που τα μάτια του, αν και καφετιά, φαίνονται είτε μπλε είτε σαν να αποτελούνται από καθα- ρό φως. Κατά καιρούς αυτό το φως είναι τόσο απαστράπτον, που τα χαρακτηριστικά του Διδασκάλου σβήνουν μέσα του, δημιουργώντας έτσι μια ιδιαίτερα θελκτική εικόνα της θειότητάς του. Με τη Χάρη του Διδασκάλου, συχνά νιώθω και βλέπω να μου αποστέλλει δέσμες φω- τός, που σαν ένας σύνδεσμος αγάπης ξεκινάει από το μέτωπό του και εισέρχεται απευθείας στο Τρίτο μου Μάτι, έλκοντας και δένοντάς με σαν για να Τον πλησιάσω. Η αγνότητα και η καθαρότητα της αγάπης του δεν έχει όρια και μου φαίνεται ανθρωπίνως αδύνατο να ανταπο- κριθώ σ’ αυτή την απεραντοσύνη και το μεγαλείο της. Έτσι καθώς η ομιλία συνεχίζεται, στέκομαι σιωπηλή επαναλαμβάνοντας: «Σε ευχα- ριστώ, σε ευχαριστώ…»

Ενίοτε, την ώρα της ομιλίας, κάποιος μπορεί να παρεμβάλλεται με το σώμα του μεταξύ του Διδασκάλου και εμένα, αλλά αυτό δε δι- ακόπτει την ροή του φωτός του. Το φως συνεχίζει να διαπερνά τους άλλους, έως ότου να φθάσει σ’ εμένα. Κάποιες άλλες στιγμές, όταν δεν μπορώ να δω το πρόσωπο του Διδασκάλου, κοιτώ τα χέρια Του. Συνήθως κάνει χειρονομίες στον αέρα χρησιμοποιώντας και τα δυο του χέρια. Καθώς κρατά το δάχτυλο ψηλά και διαγράφει έναν κύκλο με αυτό, αφήνει πίσω ένα φως που χορεύει και κινείται ταχύτερα και γίνεται λαμπρότερο σε κάθε κίνηση του χεριού του.

Όταν μπορώ να δω τα χέρια του, μπορεί να είμαι αρκετά τυχερή να βλέπω ακόμα και τις τριχούλες στα γένια του ή στο χέρι του. Εάν συγκεντρωθώ στις τρίχες αυτές, φως ξεπετιέται από αυτές προς όλες τις κατευθύνσεις, φως τόσο δυνατό που μου θυμίζει αστέρι που γίνεται νόβα. Κατευθύνεται με ταχύτητα προς το ακροατήριο και θαυμάζω και αυτό σαν να είναι ένας άλλος τρόπος να μας ευλογεί ο Διδάσκαλος.

Άλλοτε και ενώ ο Διδάσκαλος Ρατζίντερ μιλάει, βλέπω προηγού- μενους Διδασκάλους πάνω στην εξέδρα μαζί Του. Ο Χαζούρ Μπά- μπα Σαουάν, ο Διδάσκαλος Κιρπάλ Σινγκ και ο Διδάσκαλος Ντάρσαν
Σινγκ συχνά επιδοκιμάζουν και χαμογελούν με αυτά που ο Διδάσκα- λος Ρατζίντερ Σινγκ Τζι λέει και κάνει. Συχνά έρχονται και παρευρί- σκονται και πολύ παλαιότεροι Διδάσκαλοι και όλοι δείχνουν να επι- δοκιμάζουν τον Ίδιο και το έργο Του! Όλοι, νεότεροι και παλαιότεροι Διδάσκαλοι, φαίνονται σαν να μοιράζονται κάποια χαρά. Είναι δια- κριτικοί, υποκλίνονται στο ζωντανό Διδάσκαλο και συνεχώς επικρο- τούν τα λόγια του.

Πολλές φορές στη διάρκεια της ομιλίας ο Διδάσκαλος αυξάνει την πυκνότητα του φωτός που ακτινοβολεί ή πιο σωστά, επειδή το φως δεν αλλάζει, μάλλον εγώ το αντιλαμβάνομαι διαφορετικά, όσο πε- ρισσότερο συγκεντρώνεται η προσοχή μου και μεγαλώνει ο χρόνος παραμονής μου στην παρουσία Του. Το φως, λοιπόν, αυτό σχηματίζει κάτι σαν βάση σε χρώμα ροζ-λευκό, σαν τη βάση που βλέπουμε να έχουν τα αγάλματα. Αυτή η βάση στηρίζει μια εξέδρα, στην οποία κάθεται ένας εξαίσιος και απαστράπτον θρόνος. Όταν η προσοχή μου μείνει σταθερή, βλέπω τον Διδάσκαλο Ρατζίντερ να κάθεται σε αυτόν το θρόνο με εκθαμβωτική δόξα και λάμψη.

Απολαμβάνω ιδιαίτερα να παρατηρώ τον Διδάσκαλο και κατά την διάρκεια της μύησης. Όταν μπαίνει στην αίθουσα συνήθως τον ακολουθεί μια συνοδεία από παλαιούς Διδασκάλους. Βλέπω ακόμα και άλλους Διδασκάλους να γεμίζουν κάθε άδεια θέση, να στηρί- ζονται στους τοίχους περιστοιχίζοντας το δωμάτιο με μια λαμπερή φλόγα αγάπης ή να συντροφεύουν τη φυσική μορφή του Διδασκά- λου στην εξέδρα. Ο Διδάσκαλος Ρατζίντερ κοιτά όλους τους ακρο- ατές έναν-έναν, καθώς περνά και σταματά δίπλα από τους νέους που μυούνται, για να ρίξει το βλέμμα του στον καθέναν από αυτούς ξεχωριστά. Μερικές φορές έχω δει φως να βγαίνει από Αυτόν και να τυλίγει κάθε νεοφερμένο, σαν σε ένα προσωπικό κουκούλι αγάπης. Αργότερα, όταν ο Διδάσκαλος δίνει την ντάρσαν του από την εξέ- δρα, το φως βγαίνει απ’ Αυτόν και πάει σε κάθε ψυχή στο δωμάτιο. Αυτό το φως γίνεται ισχυρότερο, όσο η μύηση εκτυλίσσεται. Κα- θώς ο Διδάσκαλος προφέρει μεγαλόφωνα το καθένα από τα ιερά Ονόματα, εξακολουθεί να εκχέει ολοένα αυξανόμενες ποσότητες φωτός, μέχρις ότου το δέρμα του φαίνεται σαν μια λεπτή κρούστα, το οποίο ίσα που συγκρατεί το φως που μας στέλνει. Στην μύηση βιώνω τον Διδάσκαλο να κατευθύνει την αγάπη του Θεού σε όλους μας, παλαιούς και νέους μυημένους.

Στη συνέχεια, την ώρα του διαλογισμού, ο Διδάσκαλος περπατά ανάμεσα στους μαθητές βοηθώντας τους νέους μυημένους στη συ- γκέντρωσή τους. Μετά στρέφεται προς τους παλαιούς μαθητές, βά- ζοντας κάποιους από εμάς σε διαλογισμό με ένα άγγιγμα του χεριού του ή κοιτάζοντας μερικούς από εμάς, περπατώντας αργά μέσα στο δωμάτιο. Μια φορά, καθώς περπατούσε στο διάδρομο προς την κα- τεύθυνσή μου, είχε στο πρόσωπό του φως, το οποίο σχημάτιζε ένα δάκρυ που έτρεχε από το πρόσωπό του. Αυτό το υγροποιημένο φως ήταν τόσο ισχυρό, που ήθελα να απλώσω τα χέρια, να το συλλέξω και να το φυλάξω για πάντα. Μετά ο Διδάσκαλος απομακρύνθηκε από κοντά μου, αφήνοντας στην αίθουσα συμπαγή τα αχνάρια της αγάπης του σε κάθε του βήμα.

Κάτι ακόμα που απολαμβάνω ιδιαίτερα να παρακολουθώ είναι όταν ο Διδάσκαλος μοιράζει πρασάντ. Κάποιες Κυριακές, μετά το μεσημεριανό γεύμα στο αναψυκτήριο του Κέντρου, μοιράζει πρα- σάντ σε εκατοντάδες ανθρώπους. Συνήθως αυτό διαρκεί ώρες ολό- κληρες και τις περισσότερες φορές ο Διδάσκαλος είτε έχει κοιμηθεί ελάχιστα την προηγούμενη νύχτα ή και καθόλου. Παρά ταύτα, χαι- ρετάει τους πάντες χαμογελώντας στον καθέναν από εμάς, εκπέ- μποντας επιπρόσθετο φως σε κάθε ψυχή.

Μερικές φορές, καθώς περιμένουμε στην ουρά, απλώνει το χέρι και χτυπά χαϊδευτικά τον ώμο μας, καθώς μας χαμογελά και άλλοτε Τον βλέπω πως στέλνει φως σε κάθε ψυχή. Αυτό το φως ξεπηδά από τα βάθη των ματιών του και χάνεται μέσα στην ψυχή αυτού που βρίσκεται μπροστά του. Όταν επιτέλους έρθει η σειρά μου να λάβω το πρασάντ και κοιτά εμένα με αυτόν τον θεσπέσιο τρόπο, θέλω να βουτήξω στο τρισχαριτωμένο μπλε-λευκό φως που πηγάζει από τα μάτια του και να μην το αφήσω ποτέ, ούτε το φως του ούτε και τον Ίδιο. Θέλω να υπάρχω στην χαρά και την έκσταση των ματιών του για πάντα και κάθε κύτταρο του οργανισμού μου κραυγάζει να μεί- νει κοντά του, να μην προχωρήσω …. αλλά ο επόμενος στην ουρά περιμένει την σειρά του.

Ζητώ την βοήθειά Του και πιέζω τον εαυτό μου να γυρίσει και να μην εμποδίζω με το σώμα μου τη θέα του, για να μπορούν να τον βλέπουν οι άλλοι. Ξανακάθομαι και καθώς το Νάαμ, ο Εσωτερικός Ήχος, αντηχεί μέσα από το σώμα μου, εξακολουθώ να θαυμάζω τα δώρα με τα οποία ο Διδάσκαλος Ρατζίντερ ακατάπαυστα μας περιρ- ρέει και Τον ευχαριστώ για το γεγονός ότι μου επιτρέπει να αντι- λαμβάνομαι έστω και μέρος αυτών των δώρων.

Το Κάλι, η συμπρωτεύουσα της Κολομβίας είναι μια υπέροχη πόλη, αλλά έχει σοβαρό πρόβλημα εγκληματικότητας. Μια μέρα ο υπεύθυ- νος του τοπικού σάτσανγκ περπατούσε στον δρόμο, όταν τον πλησί- ασε ο πρόεδρος του δημαρχιακού συμβουλίου και τον ρώτησε: «Είσαι ο τάδε και είσαι μαθητής του Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ Τζι;», ο μαθητής απάντησε: «Ναι, εγώ είμαι». Ο σύμβουλος τον ξαναρώτησε: «Πότε ο Διδάσκαλός σου θα επισκεφθεί το Κάλι, γιατί θέλω εκ μέρους του συμ- βουλίου να του απονέμω το ανώτατο τιμητικό αξίωμα της πόλης μας». Ο μυημένος ρώτησε: «Γιατί θέλετε να του κάνετε αυτήν την τιμή;» Και ο άνθρωπος εξήγησε: «Μου έσωσε τη ζωή και θα σου πω πώς: Συνάντησα τον Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ Τζι κατά την διάρκεια της τε- λευταίας του επίσκεψης εδώ. Ήταν ευγενέστατος μαζί μου, μιλήσαμε και μου είπε πως θα μπορούσα να τον θεωρώ φίλο του και πως ποτέ δε θα με ξεχνούσε. Μετά από ένα μικρό χρονικό διάστημα βρέθηκα σε θανάσιμο κίνδυνο όταν ένας από τους πολιτικούς μου αντιπάλους είχε καταστρώσει ένα σχέδιο, για να με δολοφονήσουν, ενώ θα έβγαινα από το σπίτι μου. Έμαθα αυτά τα σχέδια και κλαίγοντας προσευχήθηκα στον Διδάσκαλο, ενθυμούμενος την υπόσχεσή του πως θα είναι συμπαραστάτης μου στο καθετί. Τότε ξαφνικά στη μέση της προσευχής μου, εμφανίσθηκε μπροστά στα ορθάνοιχτα μάτια μου ο Σαντ Ρατζί- ντερ Σινγκ και μου έδωσε οδηγίες για το πώς να σωθώ. Ακολούθησα τις
συμβουλές Του και έτσι γλίτωσα τη ζωή μου.»

Σε μια μεγαλόπρεπη τελετή παρουσία του πρόξενου της Ινδίας στην Κολομβία, ο δήμαρχος και πολλοί άλλοι επίσημοι προσκεκλη- μένοι, αξιωματούχοι, πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες απένειμαν την τιμητική διάκριση, ενώ ο Μαχαράτζ Τζι απουσίαζε. Ο πρόεδρος του συμβουλίου τόνισε πως χρειαζόμαστε θρησκευτικούς ηγέτες σαν τον Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ που να διάγουν βίους ηθικούς και να συμ- βάλλουν καθοριστικά στην επίτευξη της ειρήνης στον κόσμο.

Στις χριστουγεννιάτικες διακοπές του 1997, ο Μαχαράτζ Τζι, που βρισκόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες, έστειλε κάποιους από εμάς από το Κιρπάλ Άσραμ σε περιοδεία για σάτσανγκ. Εξαιτίας της κακοκαιρίας η άφιξή μας στην Λουντιάνα είχε καθυστέρηση και δεν προλάβαμε το καθιερωμένο πρωινό σάτσανγκ. Μάθαμε όμως πως ένα έκτακτο σάτσανγκ θα γινόταν το ίδιο απόγευμα σε κοντινό σπίτι ενός πρό- σφατα μυημένου σατσάνγκι. Πήγαμε στο σπίτι του και είχε βάλει μια μεγάλη τέντα στην είσοδο, κάτω από την οποία είχαν συνωστισθεί περίπου 3000 άτομα.

Κατά την διάρκεια του σάτσανγκ υπήρχε τρομακτική πνευματική ακτινοβολία. Ένα πλούσιο πεντανόστιμο γεύμα ακολούθησε. Αστει- ευόμενος με τον ιδιοκτήτη τον ρώτησα μήπως οι τόσο επιμελείς και περίτεχνες ετοιμασίες του για τους σατσάνγκι ήταν αποτέλεσμα οδη- γιών δοσμένων από τον Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ. Προς μεγάλη μου έκπληξη, μου είπε πως είχα απόλυτο δίκιο και πως πράγματι ο Δι- δάσκαλος, που βρισκόταν χιλιάδες μίλια μακριά, τον είχε ξυπνήσει τα μεσάνυχτα της προηγουμένης και του έδωσε λεπτομερείς οδηγίες για τις ετοιμασίες που έπρεπε να κάνει για ένα έκτακτο σάτσανγκ με ένα τόσο μεγάλο αριθμό ατόμων. Ο Διδάσκαλος του είπε πως πάρα πολλοί άνθρωποι θα παρευρίσκονταν και του έδωσε επακριβώς το μενού για το γεύμα που θα έπρεπε να σερβιριστεί στους σατσάνγκις. Και έτσι όλα είχαν ετοιμαστεί τόσο όμορφα και είχε μεγάλη επιτυχία.

Ήμουν άρρωστη για πολλούς μήνες κάθε χρόνο, με πυρετό, κούραση και σωματικούς πόνους, που με έκαναν ανίκανη να εργάζομαι και να συμμετέχω στην κοινωνική ζωή. Επιπλέον, για δέκα χρόνια υπέφερα από ένα σοβαρό πρόβλημα στην πλάτη μου. Οι γιατροί μού είπαν πως μία επέμβαση θα με ανακούφιζε από τον πόνο, αλλά δε θα μπορούσα να περπατήσω.

Από τότε που ήμουν ακόμη νέα γυναίκα, έβρισκα τον εαυτό μου όλο και πιο αποκαρδιωμένο. Ένα πρωί, καθώς ξεκουραζόμουν στο σπίτι μου, άκουσα μία ανακοίνωση στο ραδιόφωνο, σε έναν ισπανόφωνο ραδιοφωνικό σταθμό, για έναν πνευματικό Διδάσκαλο που θα ερχόταν στην πόλη του Σικάγο και θα έδινε Μύηση στο Εσωτερικό Φως και τον Ήχο. Δεν ήμουν εξοικειωμένη με αυτές τις έννοιες, αλλά ήμουν περίεργη και ένιωσα μία επιθυμία να πάω. Νοητικά φανταζόμουν τον Διδάσκαλο ψηλό με όμορφα ρούχα και κοσμήματα.

Η συνάντηση έγινε στις 22 Αυγούστου 1999. Αν και δεν ένιωθα καλά, σηκώθηκα νωρίς για να παρευρεθώ στην ομιλία του. Όταν το λεωφορείο μου έφτασε στο χώρο της διάλεξης, μπήκα και κάθισα σε μία θέση στην κατάμεστη αίθουσα. Προς έκπληξή μου, όταν ο Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ συστήθηκε, είδα έναν άντρα ντυμένο απλά, με λευκά ινδικού τύπου ρούχα, με ένα τουρμπάνι και μαύρη γενειάδα. Είχε ένα όμορφο χαμόγελο και αισθάνθηκα πολλή ενέργεια να έρχεται από εκείνον, τόσο πολύ, που αισθάνθηκα δέος.

Ο εισηγητής αναφέρθηκε στον Διδάσκαλο με το όνομα “Μαχαράτζ Τζι”. Άκουσα την ομιλία του Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ και αποφάσισα να παραμείνω για τη Μύηση μετά το πρόγραμμα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, δεν κατάλαβα το μεγαλύτερο μέρος της θεωρίας που παρουσίασε σε μεγάλο βαθμό, λόγω των περιορισμένων Αγγλικών μου, αλλά είχα μία όμορφη εμπειρία του Φωτός και του Ήχου στο διαλογισμό που ακολούθησε .Στο τέλος της συνεδρίας, μας δόθηκε η ευκαιρία να μι-λήσουμε με τον Μαχαράτζ Τζι ατομικά, ενώ ήταν καθισμένος στην εξέδρα. Ένιωσα ντροπαλή και απρόθυμη να πάω σε αυτόν.

Καθώς προχωρούσα με τη σειρά μου πιο κοντά του, ένιωσα μια ηλεκτρική φόρτιση να ξεχύνεται, διαπερνώντας με. Αυτό με τρόμαξε και πραγματικά βγήκα από τη σειρά, εξαιτίας αυτού που ένιωσα, αλλά αισθάνθηκα πάλι μία έλξη να επιστρέψω. Το έκανα αυτό επανειλημμένως.

Κάθε φορά που βίωνα αυτή τη φορτισμένη Δύναμη, αποφάσιζα να φύγω, επειδή φοβόμουνα, αλλά μετά γυρνούσα πάλι πίσω στη σειρά μου. Τελικά, βρήκα το θάρρος να τον πλησιάσω. Ενώ στεκόμουν μπροστά στον Μαχαράτζ Τζι και με κοίταξε μέσα στα μάτια μου, ο χρόνιος πυρετός και οι σωματικοί πόνοι αισθάνθηκα ότι έφυγαν. Έκανε μία σύντομη περιστροφική κίνηση με τα χέρια του και μπορούσα να νιώσω τη σπονδυλική μου στήλη να κινείται πραγματικά. Μετά, ο πόνος της πλάτης έφυγε. Μου δόθηκαν κάποια πράγματα καλωσορίσματος στο Μονοπάτι, (πρασάντ), είπα αντίο και πήρα το λεωφορείο για το σπίτι μου. Μπορούσε να είναι αληθινό ότι το σώμα μου είχε γιατρευτεί; Ένιωθα ένα άλλο επίπεδο ενέργειας να με διακατέχει και δεν ένιωθα κανέναν απολύτως πόνο.

Όταν επέστρεψα σπίτι, πήγα στην κουζίνα μου να φτιάξω φαγητό. Θυμάμαι να κοιτάζω στο ψυγείο και να αναρωτιέμαι τι θα έπρεπε να ετοιμάσω. Ακριβώς τότε, ο Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ μπήκε στο δωμάτιο. Ήμουν σοκαρισμένη. Πώς έφτασε ως εδώ; Είχε ένα μεγάλο, πλατύ χαμόγελο και όμορφα λαμπερά μάτια. Απαλά, άγγιξε τον ώμο μου και πρέπει να είχε διαβάσει τις έκπληκτες σκέψεις μου. Είπε στα Ισπανικά: «Μην ανησυχείς». Ήμουν πολύ φοβισμένη, για να απολαύσω τη συντροφιά του. Εξάλλου, μόλις τον είχα γνωρίσει. Γιατί με ακολούθησε; Νευρική, έφυγα γρήγορα και πήγα σε ένα μικρό μαγαζί που ήξερα στη γειτονιά.

Συνέχιζα να σκέφτομαι για το πώς ήξερε πού ζούσα. Είχα πάρει τρία λεωφορεία για να επιστρέψω σπίτι μου, πώς βρήκε το δρόμο; Και πώς μπήκε στο σπίτι μου χωρίς κλειδί; Κάποιος στο μαγαζί πρόσεξε τη συναισθηματική μου κατάσταση και με ρώτησε αν ήμουν εντάξει. Εξήγησα ότι δεν ήθελα να αγοράσω τίποτα, απλώς είχα ξαφνιαστεί με κάτι και δεν ήθελα να είμαι σπίτι μου για την ώρα. Χωρίς να είμαι σίγουρη αν θα έπρεπε να πάω πίσω στο διαμέρισμά μου, τηλεφώνησα σε μία φίλη μου που είχε πάρει τη Μύηση μαζί με εμένα. Ρώτησα αν ο Μαχαράτζ Τζι ήταν στο σπίτι της. «Όχι, είσαι τρελή;» μου είπε. Φαινόταν λίγο να ζηλεύει που είχα αυτή την εμπειρία. Αποφάσισα να πάρω κάτι να φάω.

Ενώ ήμουν εκεί, είδα μία κυρία που ξέρω πως εργάζεται χρησιμοποιώντας ψυχικές δυνάμεις και τη ρώτησα για ό,τι είχε συμβεί. Μου είπε πως αυτός ο άνθρωπος ήταν σπουδαίος, γεμάτος με φως. Μετά, μου είπε πως θα ήθελε να έχει αυτή την εμπειρία κι εκείνη και εξήγησε πως ήμουν πολύ τυχερή. Αυτό με έκανε να αισθανθώ λίγο καλύτερα και επέστρεψα στο διαμέρισμά μου. Τώρα, ο Διδάσκαλος δεν ήταν πια πουθενά. Δεν πέρασε πολύ ώρα, μέχρι που ο Μαχαράτζ Τζι άρχισε να εμφανίζεται πάλι στο σπίτι μου και τώρα τον καλωσόρισα. Ήταν τόσο γεμάτος με αγάπη.

Εδώ και πολλά χρόνια, ο Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ είναι ο σύντροφος, ο φίλος και ο βοηθός μου. Την πρώτη φορά που ήρθε στην κουζίνα, εμφανίστηκε με το κανονικό του φυσικό σώμα. Αλλά από τότε, όποτε τον βλέπω, είναι γεμάτος με φως και ακτινοβολεί φως. Τα πόδια του δεν αγγίζουν το έδαφος. Κινείται ομαλά και αθόρυβα και μου μιλάει στα Ισπανικά. Πολλές φορές, ο Διδάσκαλος με έχει ξυπνήσει στις τρεις τα ξημερώματα για να διαλογιστώ. Κοιμάμαι στο σκοτεινό μου δωμάτιο και όταν έρχεται, είναι με το ακτινοβόλου του φως που με ξυπνάει. Ανοίγω τα μάτια μου και τον βλέπω να στέκεται εκεί χαμογελώντας και με καθοδηγεί, για να σηκωθώ και να διαλογιστώ. Κάθε τόσο, θα με χτυπήσει απαλά στην πλάτη μου, για να με σηκώσει.

Θυμάμαι μία φορά πως άνοιξε και το φως της κρεβατοκάμαρας, πατώντας το διακόπτη στον τοίχο! Όταν δει ότι είμαι ξύπνια, φεύγει. Είναι πάντα τόσο ευγενικός, στοργικός και αγνός. Ένιωσα πολύ ωραία μια φορά, όταν σηκώθηκα στην ώρα μου και ήδη διαλογιζόμουν, όταν έφθασε Ήταν τόσο ευτυχισμένος να με βλέπει να κάνω αυτό που ήθελε. Όποτε η πνευματική μορφή του Μαχαράτζ Τζι εμφανίζεται, είναι πολύ υπομονετικός μαζί μου. Με βοηθά ακόμη και για ασήμαντα εγκόσμια θέματα. Συχνά τον βλέπω, όταν ετοιμάζομαι να φύγω από το σπίτι μου.

Μια φορά, βιαζόμουν και ανησυχούσα πως θα έχανα το τρένο. Με διαβεβαίωσε πως δε θα το χάσω και με συνόδευσε περπατώντας μαζί μου προς τη στάση του τρένου. Κάποια άλλη φορά, ενώ ήμουν στο κατώφλι της εξώπορτας, μου θύμισε πως είχα ξεχάσει τα κλειδιά μου! Είναι κάτι περισσότερο από όσα μπορώ να κατανοήσω. Μερικές φορές κουβαλάει έγγραφα και μου εξηγεί πως είναι απασχολημένος και δεν έχει πολύ χρόνο. Θυμάμαι μία φορά με πείραζε όταν έφευγα, λέγοντας πως ξέχασα να του πω “αντίο”. Μερικές φορές θα ήθελα να δώσω στον Σαντ Ρατζίντερ Σινγκ μια μεγάλη αγκαλιά ευγνωμοσύνης και αγάπης, αλλά δεν μπορώ να τον πλησιάσω, γιατί υπάρχει τόσο πολύ λαμπερό φως. Όταν φεύγει από ένα δωμάτιο, η όμορφη μορφή του κινείται προς τα πάνω και έξω, αφήνοντας ένα ίχνος λαμπυρίζοντος φωτός.